Voordat ik in het verhaal van persoonlijke ontwikkeling kwam, bracht ik dagen en dagen door in mijn hoofd, belast met schuldgevoelens over bepaalde verkeerde zinnen die ik in een gesprek zei die ik niet hoefde te zeggen, of in ergernis over waarom ik niet iets zei dat koeler, zinvoller en slimmer klonk om een slimmer persoon te worden met een leukere grap.

Schuldgevoel ging voortdurend gepaard met een gevoel van ontevredenheid omdat ik geen ideaal gecreëerd beeld van mezelf kon bedenken als een slimme, succesvolle en perfecte versie die ik in mijn eigen hoofd creëerde.

Van persoonlijke ontwikkeling naar een obsessie met het perfecte plaatje

Naarmate ik langzaam kennismaakte met verschillende praktijken op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, slaagde ik erin om me bewust te worden van onaangename emoties, mezelf te stoppen van negatieve gedachten en op een bepaalde manier vrijer in mijn eigen huid te leven.

Aan de andere kant, hoe meer ik kennismaakte met de onderwerpen geestelijke gezondheid en persoonlijke ontwikkeling, hoe meer ik me realiseerde wat de dingen in mezelf waren die ik moest “repareren”. De onverklaarbare relaties waar ik aan moest werken, negatieve overtuigingen, jeugdtrauma’s, nutteloze verdedigingsmechanismen en de lijst werd van jaar tot jaar groter en groter.

Dit alles staat in dienst van “werken aan jezelf”.

Het was zo omdat er zoveel is dat moet worden veranderd, gecorrigeerd, verfijnd en gerepareerd om een “authentieker” en diepgaander leven te leiden.

In de loop van de tijd is het werken aan jezelf een nieuwe obsessie geworden, eindeloos graven in je eigen ziel op zoek naar dingen die beter, mooier, perfecter, schoner, nobeler en perfecter zouden moeten zijn. Alsof die perfectie überhaupt ooit bereikt zou kunnen worden. Na verloop van tijd werd ik steeds vermoeider. Zodra ik op de een of andere manier één ding onder de knie had, verscheen er een nieuw, nieuw onderwerp dat moest worden aangepakt. Een nieuwe wond die “geheeld” moest worden.

Tot het moment dat ik toevallig de kans kreeg om voor de tweede keer deel te nemen aan de training van zelfcompassie, nu vanuit een heel ander levensperspectief dan toen ik voor het eerst deelnemer was.

Op weg naar menselijkheid.

Er is een component van gemeenschappelijke menselijkheid in zelfcompassie, dat wil zeggen, het betekent dat wat ons menselijk maakt, onze gebreken en onvolkomenheden precies zijn wat ons verbindt met mensen en dat als we onszelf toestaan om gewoon te zijn wat we zijn, mensen, dan kunnen we onvolmaakt zijn.

Dit mocht iedereen op één na. Elke persoon kon zwakte tonen, behalve één. Er kon begrip worden gevonden voor ieders defect of fout, behalve voor de gebreken van één persoon. Ieder mens kon een mens zijn en een fout maken en vergeven worden juist omdat hij een mens is, en één persoon mocht dat niet doen.

Eén persoon moest perfect zijn.

Eén persoon mocht toen niet echt mens zijn.

Die persoon was ik.

Ik had begrip voor ieders zwakte, behalve die van mezelf. En de persoon aan wie het recht op gemeenschappelijke menselijkheid werd ontzegd, was ik. Wat betekent het dan – dat ik mezelf gelijkstelde aan God, aan een onfeilbare en perfecte figuur?

Aan de ene kant was het zo wreed en aan de andere kant zo narcistisch. Ik was noch perfect, noch was ik God.

Het beoefenen van zelfcompassie dwong me om naar mezelf te kijken als een persoon, een persoon die niet perfect is en niet kan zijn. Verre van lui te zijn en verlost van mijn eigen fouten, nee, integendeel, het herinnerde me aan de waarde van mezelf als mens, als een mens die leert en groeit van vallen, nederlagen en de tegenslagen van het leven en mijn eigen onvolkomenheden. Het waarnemen van mijn eigen zwakte helpt me om me te verbinden met de zwakheden van anderen en dan zoeken we samen naar een manier om betere mensen te zijn naar onszelf en naar anderen.

Elke dag leer ik hoe ik mezelf de ruimte kan geven om onvolmaakt te zijn en mezelf kracht en steun te geven, zelfs als een andere stem in mij denkt dat ik het niet verdien, en ik verdien het omdat ik een persoon ben die zondigt en keer op keer valt, maar morgen al sta ik op en begin ik mijn strijd en reis vanuit het niets.

Don’t know exactly what you want or need?
Take a free and quick need assessment.